Drijfveren

Wat beweegt iemand werkelijk?

Drijfveren gaan over wat iemand van binnenuit belangrijk vindt.

Niet oppervlakkig.
Niet als losse voorkeur.
Maar als diepere motor onder keuzes, reacties en gedrag.

De één wordt sterk gedreven door veiligheid.
De ander door autonomie.
Weer een ander door erkenning, rechtvaardigheid, rust, loyaliteit, verbinding of vooruitgang.

Dat maakt een groot verschil.

Want twee mensen kunnen exact dezelfde boodschap horen en daar totaal anders op reageren.

Niet omdat één van hen lastig is.
Maar omdat er iets anders geraakt wordt.

Een boodschap over verandering kan voor de één voelen als kans.
Voor de ander als risico.

Een uitnodiging voor hulp kan voor de één opluchting zijn.
Voor de ander een gevoel van verlies van controle.

Drijfveren ontstaan bovendien niet zomaar.
Ze worden gevormd door wat iemand heeft meegemaakt.

Door opvoeding.
Door de tijd waarin iemand is opgegroeid.
Door eerdere ervaringen met gezag, zorg, school, werk of overheid.
Door successen en teleurstellingen.
Door wat iemand heeft geleerd over vertrouwen, veiligheid, zelfstandigheid en afhankelijkheid.

Iemand die vaak heeft ervaren dat hij zelf zijn problemen moest oplossen, luistert anders naar hulp dan iemand die heeft geleerd dat steun normaal en veilig is.

Iemand die is opgegroeid in een tijd waarin zekerheid centraal stond, kijkt vaak anders naar verandering dan iemand die gewend is geraakt aan snelheid, schakelen en voortdurende vernieuwing.

Wie drijfveren ziet, begrijpt dus beter waarom iemand aanhaakt, afwacht, wantrouwt, ontwijkt of juist in beweging komt.

Drijfveren helpen je om te herkennen:

• wat iemand belangrijk vindt

• wat iemand probeert te beschermen

• waar energie op zit

• waar spanning ontstaat

• welke taal en benadering waarschijnlijk beter aansluiten

Belangrijke vraag

Wat drijft deze mens echt?
Niet alleen: wat zegt iemand?
Maar: wat speelt eronder?

Houding

Hoe staat iemand ergens in?

Houding laat zien hoe iemand zich op dit moment verhoudt tot een onderwerp, gesprek, vraag of verandering.

Dat is belangrijk, want iemand kan iets inhoudelijk best begrijpen en er toch heel verschillend in staan.

De één is open en nieuwsgierig.
De ander aarzelend.
De ander afwachtend.
Sceptisch.
Of afwerend.

Binnen EmpathieKracht is houding geen vast karakterkenmerk.

Het is geen label.
Het is iets relationeels en situationeels.

Dezelfde persoon kan in het ene gesprek open zijn en in het andere gesprek dichtklappen. Dat hangt af van het onderwerp, eerdere ervaringen, vertrouwen, timing, veiligheid en de manier waarop het gesprek wordt gevoerd.

Maar houding wordt ook beïnvloed door hoe iemand naar de wereld kijkt.

Heeft iemand geleerd dat systemen meestal vóór hem werken of juist tegen hem? Heeft iemand positieve ervaringen met hulp, verandering of samenwerking? Of vooral teleurstelling, druk of controle ervaren?

Is iemand op dit moment vooral bezig met kansen, of juist met overleven, beschermen en overeind blijven?

Wat iemand bezighoudt, heeft enorme invloed op houding.

Wie al overbelast is, reageert anders op een nieuwe stap dan iemand met rust en ruimte. Wie eerder niet serieus genomen werd, luistert anders naar een nieuwe uitnodiging dan iemand die vertrouwen voelt.

Juist daarom is houding zo belangrijk.

Want houding bepaalt mee:

• hoeveel ruimte er is voor een boodschap

• hoeveel snelheid iemand aankan

• hoeveel uitleg of bevestiging nodig is

• hoeveel weerstand of twijfel er meespeelt

• en hoe jij het beste kunt aansluiten

Houding helpt je om te herkennen:

• hoe iemand ergens nu in staat

• of er ruimte is voor beweging

• of eerst veiligheid, erkenning of vertraging nodig is

• welke toon en benadering beter passen

Belangrijke vraag

Hoe staat deze mens hier op dit moment in?

Niet in theorie.
Maar nu.
In deze situatie.